βιθουρανός – η ανάμνηση και το γεγονός
…η ανάμνηση περιέργως πάντοτε κρατάει περισσότερο!
κάθε φορά όλο κάτι νέο θα θυμηθεί
όλο και κάτι άλλο θα ξεχάσει – και μονίμως
τα κέρματα στο τέλος
θα κουδουνίζουν στην τσέπη!
όλη η μοναξιά του διαδικτύου εξαργυρώνεται με το κλικ
διασπάται στα μικρά του τικ-τοκ και στα σέλφις!
τα είδα εκείνα με τα σκυλάκια
τα είδα εκείνα με τις γατούλες
αλλά και εκείνα με τα ατυχήματα
η περιέργεια τρέφεται με την διαφορετικότητα
στην πλάτη της όμως μεγαλώνει η αγανάχτηση
και έτσι βαθαίνει ο πόνος της μοναξιάς
και όλο και συχνότερα μου έρχεται η αυτόματη ανάγκη
για κατηγοριοποίηση σε ευκολόχρηστους φακέλους
για να βρίσκω πάλι εύκολα χωρίς κόπο
το πενιχρό το μέλλον!
νάμαστε λοιπόν πάλι εδώ – τα ίδια και τα ίδια
σύννεφο και αποθήκευση και ανάγκη για ασφάλεια
καθώς και μοναξιά ξανά και στο τέλος
να απομένει μόνο μια ερώτηση:
είναι η ομορφιά έμφυτη;
μήπως είναι και απαλή;
στενή λωρίδα λέξεων αγωνίζεται στο χάος
των συνάψεων του μυαλού μου
στενή λωρίδα φωτός αγωνίζεται στο Smartphone μου
άλλο χάος εδώ συνάψεων
σφαίρες όλα τούτα σφυρίζουν ολόγυρα ρωτώντας:
τι θα απομείνει πίσω άραγε;
στενή λωρίδα το καίριο!
εύχομαι να έχεις τις δεξιότητες ούτως ώστε
να βάλεις τη σφραγίδα σου επάνω του!
σήμερον εμού
αύριο τινός
και ενίοτε παντός
βυθουρανός!
όσον αφορά το συμπόσιο που θα ήθελα να οργανώσω
με τουρίστες Έλληνες και ξένους
με θέμα την ενόχληση του έρωτα
φαντάζομαι ότι
το διαζύγιο θα ήταν λόγος ανησυχίας
και η τσέπη λόγος υπεροψίας
και κατόπιν
ένα σχήμα μια ιδέα μια λέξη μόνο
ένας τρόπος μόνο!
τίποτε άλλο
γιατί η Αγνή παίζει με τα κύματα στη παραλία!
δεν είναι αρκετό αυτό γλυκιά μου;…
