…στην ευρύτερη γειτονιά πριν πάμε φαντάροι ζούσαν
αρκετά κορίτσια!
όλο και κοιτάζανε όλο και κοιτάζαμε και ξεροσταλιάζαμε!
ο Παντελής είχε ερασιτεχνικό σταθμό – ωραίος μελαχρινός !
μα πάνω από όλα είχε ερασιτεχνικό σταθμό!
όλοι προσπαθούσαν να τον κάνουν φίλο μήπως και
τους καλέσει σπίτι του – στο στούντιο – που ήταν
πίσω από την πόρτα – στο πλυσταριό – στην ταράτσα!
η κεραία ήτα ένα σύρμα περασμένο γύρω-γύρω στο στηθαίο
και κάθε μέρα το πλυσταριό γεμάτο κοριτσάκια!
έτσι είχαν τα πράγματα μέχρι που ήρθε στη γειτονιά η Βάσω
με την οικογένειά της – από ορεινό χωριό της Καρδίτσας!
η Βάσω είχε προφορά – βαριά – πολύ βαριά!
Τισινοιααάζ; Σι νοιάζ και σι παρανοιάζ!
και δεν έκανε καμία προσπάθεια να το κρύψει!
ίσα-ίσα το αντίθετο – μέσα σε δύο μήνες είχε γίνει πασίγνωστη
και έπιασε γκόμενο τον Παντελή!
πάει ο σταθμός πάνε τα κοριτσάκια πάνε όλα!
μετά από λίγο έπιασε και δουλειά στην Αθήνα
στο ΜΑΜ και πούλαγε τυρόπιτες!
δεν άργησε και μετά από λίγο τα έφτιαξε με έναν
δημοσιογράφο που είχε πολυκατοικία στου ζωγράφου!
έδωσε στεγνά τα παπούτσια στο χέρι στον Παντελή
και σε ένα χρόνο μετά – έκοβε βόλτες στην Αθήνα
με το autobianchi που της έκανε γαμήλιο δώρο
ο δημοσιογράφος!
ο Παντελής έπεσε σε βαριά κατάθλιψη γιατί είχε
προλάβει και την είχε ερωτευτεί σφόδρα!
διαόλου κάλτσα η Βάσω – ναζιάρα – καπάτσα!
αφιερώνω το τραγούδι στον Παντελή στη Βάσω
και σε όσους το είδαμε μαζί στο gazarte!