…τον Ιούλιο του 1969 πήγαμε όλοι μαζί οικογενειακώς
στην Καισαριανή στο σπίτι της θειάς μου της Κούλας
(μικρότερη αδελφή του πατέρα μου)!
δεν είχαμε τηλεόραση και έτσι πήγαμε εκεί για να δούμε
την προσσελήνωση του Apollo 11!
αφού τελείωσε η σύνδεση
η γιαγιά μου η Κωνσταντίνα με πήρε παράμερα στα κρυφά και
μου είπε εμπιστευτικά «μην τα πιστεύεις αυτά παιδί μου είναι
ψέματα και του διαόλου πράγματα – θα μας κάψει ο θεός!»
όλως τυχαίως πέρναγε η θειά μου η Κούλα από κοντά
την άκουσε και της είπε: «τα ψέματα πάνε κι έρχονται και
αγοράζουνε καρβέλια και το παιδί θα τα βρει μες τα βιβλία του
αν είναι ψέματα ή αλήθεια – αν όμως θέλεις πάμε μέχρι το
αεροδρόμιο να του δείξουμε και άλλα ψέματα!»
το άκουσε αυτό ένας άλλος θείος μου και ξεκίνησε ένας
καυγάς που κράτησε δυό ώρες!
σήμερα αναλογίζομαι πως θα είναι τα πράγματα ύστερα από
πενήντα χρόνια! τι να πω;
είχα πάει σε μια σχολή παλιά για δόκιμος προφήτης
αλλά με κόψανε – δεν πέρασα!
το τραγούδι το αφιερώνω στους προφήτες και στον μάγο
του Αστερίξ!…
