εκεί που γίνεται
… η Μητέρα μου έφυγε για τα άστρα
στα σαράντα επτά της
εγώ έμεινα πίσω – εδώ – στα δέκα έξι μου
ποίημα αφιερωμένο
για όλους εσάς που την έχετε ακόμα
ποίημα αφιερωμένο
για όλους εμάς που τη χάσαμε
το φως του μυαλού – και η ψυχή
ανάμεσα
στη καρδιά και στο στόμα
όλα ένας δρόμος
έρχεσαι – θύμηση – σεβασμός – καλοσύνη
όταν πρέπει
εκεί που πρέπει
εκεί που γίνεται
και με φροντίζεις – μ` ορμηνεύεις
ακόμα
Μάνα…
από τον δωδεκάλογο της μνήμης