το τρίτο συρτάρι – σκέτο
…σκέφτομαι αυτή φορά με το φβ κλειστό!
να ανοίξω το συρτάρι με τις δεκάρες
και να το πετάξω σαν το σκυλί στο δρόμο
όπως ο Μάνος Ελευθερίου πέταξε το ποίημα του
ναι αυτό θα κάνω!
και που ξέρεις;
μπορεί να το βρει και να το μαζέψει
κανένας άλλος αδαής απελπισμένος
σαν και εμένα και να το αδειάσει
στο δικό του συρτάρι – κουμπαρά
και ίσως έτσι αυτό το ανακάτεμα
να αρχίσει να αλυχτάει μέσα στο σκοτάδι
μέσα στο δρόμο – να αλυχτάει
σαν εκείνο το ποίημα στο συρτάρι
και να φωτίσει εκείνο το δρόμο
που χαράζει το φβ και που γέμισε
με χρώματα και φως ο ποιητής!
έξοδος φίλε θεατή που έλεγε
και ο άλλος ο χορτάτος
που τον έτρωγε η αρκούδα κάποτε!
δεν μου φταίει το μέσον
απλά
ξέμεινα…