βιθουρανός – κατάντια
διάβασα στο διαδίκτυο:
«Με την πρώτη μπουνιά δεν αντέδρασα, φώναξα ήρεμα, κάπως αιφνιδιάστηκα. Συνέχισαν όμως με συνεχόμενα χτυπήματα. Με έριξαν κάτω, χτύπησα το κεφάλι μου στο πεζοδρόμιο αλλά αυτοί συνέχισαν να με χτυπάνε και πεσμένο, κυρίως στο κεφάλι» τονίζει χαρακτηριστικά στο Οpen.
Ο 23χρονος χρειάστηκε να διακομιστεί στο νοσοκομείο για να φροντίσει τα πολλά τραύματά του.
σχολίασα:
αυτό το κείμενο είναι διαχρονικό! δεν έχω καμία αμφιβολία ότι μετά από δέκα και παραπάνω χρόνια θα διαβάζεται σαν αειθαλές χρονογράφημα!
«οι αθλητικογενείς αγέλες που έχουν δημιουργηθεί στο παρελθόν έχουν χάσει εδώ και αρκετό καιρό τον απλό ποδοσφαιρικό ‘η μπασκετικό χαρακτηρισμό τους! έχουν μετατραπεί σε πολιτικά τσιφλίκια πρόθυμα – ανάγωγα – λησμονοθρεμένα! μάλλον βαδίζουμε σε μια μεταμοντέρνα εποχή που ο λεφτάς θα έχει στις διαταγές του έναν όχλο – φτωχό – πάμπτωχο όπως οι ευγενείς στις σταυροφορίες! έχουν μεγαλώσει πλέον οι πιτσιρικάδες του 90 και διδάσκονται χλαπαταγή – και όταν γεράσουν θα παίζουν τον ρόλο του σοφού καθοδηγητή! υφαίνεται το χαλί για να πατήσει χωρίς μάσκες ο άρχοντας – άλλωστε η μεσαία τάξη είναι εκείνη που εδώ και κάποια χρόνια ανεβάζει στην διακυβέρνηση κρατών «επιχειρηματίες και golden boys! δεν υπάρχει σωτηρία ανέκαθεν η πείνα ήταν αβάσταχτη! ίσως όμως κάποια κάστρα όπως εκείνο του William Shakespeare τότε – έτσι και μετά – να καταφέρει να υπάρξει και να βλαστήσει τους σπόρους του και πάλι! χαμένος χρόνος αγαπητoί μου»…