Louise Glück – ουτοπία
…όταν το τρένο σταματήσει – είπε η γυναίκα
θα πρέπει να επιβιβαστείς!
μα πως θα ξέρω – ρώτησε το κοριτσάκι
ότι είναι το σωστό τρένο;
θα είναι το σωστό τρένο – είπε η γυναίκα
επειδή είναι σωστή η ώρα!
ένα τρένο πλησίασε το σταθμό
σύννεφα γκρίζου καπνού έβγαιναν από το φουγάρο!
πόσο πολύ φοβάμαι – σκέφτεται το κοριτσάκι
σφίγγοντας στη χούφτα του – τις κίτρινες
τουλίπες που θα έδινε στη γιαγιά της!
τα μαλλιά της είναι σφιχτοπλεγμένα σε κοτσίδες
για να κρατήσουν στο ταξίδι!
έπειτα – χωρίς να αρθρώσει λέξη
ανεβαίνει στο τρένο που βγάζει έναν παράξενο ήχο
όχι σε γλώσσα όπως εκείνη που μιλάει αυτή
κάτι που περισσότερο μοιάζει
με βογκητό ή κλάμα…