…πλούσιος, τιμημένος από τους συμπολίτες μου,
πατέρας πολλών παιδιών, που τα γέννησε αρχόντισσα μάνα,
μεγαλωμένα όλα εκεί
στο μεγάλο πύργο, στην εσχατιά της πόλης.
προσέξτε τον κέδρο στο λιβάδι!
έστειλα όλα τα αγόρια στο Ανν Άρμπορ, όλα τα κορίτσια στο Ράκφορντ,
στο μεταξύ κυλούσε η ζωή μου, πλούτη αποχτώντας και τιμές –
τα δειλινά ξεκουραζόμουν κάτω από τον κέδρο μου.
τα χρόνια κυλούσαν.
έστειλα τα κορίτσια στην Ευρώπη
τα προίκισα σαν παντρεύτηκαν.
έδωσα στα αγόρια λεφτά για να αρχίσουν δουλειές
ήσαν γερά παιδιά που υπόσχονταν
σαν μήλα πριν φανερωθούν δαγκωματιές.
όμως ο Τζον έφυγε από τη χώρα ατιμασμένος.
η Τζένη πέθανε πάνω στη γέννα
εγώ καθόμουν κάτω από τον κέδρο μου.
ο Χάρη αυτοκτόνησε ύστερα από μια βρομοδουλειά
η Σουζάνα χώρισε
εγώ καθόμουν κάτω από τον κέδρο μου.
ο Παύλος σακατεύτηκε από την πολλή μελέτη,
η Μαίρη κλείστηκε στο σπίτι γιατί αγάπησε κάποιον
εγώ καθόμουν κάτω από τον κέδρο μου.
όλοι φύγαν, είτε έπεσαν τα φτερά τους, ή σπαράχτηκαν από τη ζωή
εγώ καθόμουν κάτω από τον κέδρο μου.
η σύντροφός μου, η μάνα τους, έφυγε και αυτή
εγώ καθόμουν κάτω από τον κέδρο μου.
ώσπου ηχήσαν ενενήντα χρόνια.
Ω! χώμα μητρικό, που νανουρίζεις το πεσμένο φύλλο.
βιθουρανός – Ανεξήγητος πόνος
…στη παραλία και ενώ τελειώνει το καλοκαίρι
νοσταλγία έρχεται και με επισκέπτεται
νοσταλγία για τις μέρες του καλοκαιριού που πέρασαν
εννοείτε πως έτσι ακριβώς
νοσταλγώ και τις γυναίκες
δεν υπήρξαν όλοι οι έρωτες μου ευτυχισμένοι
όμως όλοι
μου έρχονται στο νου με μια ανησυχία
μια ανησυχία μη τυχόν και ξεχαστούν
ένας ανεξήγητος πόνος με βαραίνει
ένας πόνος αγιάτρευτος
ένας πόνος που οριοθετεί το είναι μου
ανάμεσα στη θλίψη του χωρισμού
και την ευτυχία της ενέργειας
των ερώτων μου
ανάμεσα στη θλίψη της μονοτονίας
και την ευτυχία του βολέματος
των ερώτων μου!
πόσο πολύ μου αρέσει όταν με επισκέπτεται
ο μικρός με τα βέλη του
τότε με τρέφει μια συνεχής ανησυχία
ζω μέσα σε μια υπέροχη ευφορία
σε μια γλυκιά οδύνη
σε μια αβάσταχτη και άγνωστη συγκίνηση
βιώνω μια πολύ παράξενη αγωνία
μέσα στην τρελή χαρά!
εδώ στη παραλία
η νοσταλγία μου φέρνει στα λόγια
αυτήν την εξαίσια σκλαβιά που έχω ζήσει
λόγω του ότι
ερωτεύομαι αδίστακτα!
έπεα πτερόεντα
του έρωτα του καλοκαιρινού
νοσταλγώ την καλοσύνη των ερώτων
νοσταλγώ την ανατριχίλα τους
νοσταλγώ τη μαγική αγωνία τους
νοσταλγώ την απολαυστική σκλαβιά
νοσταλγώ την πρωτόγνωρη χαρά τους
αν είναι να τα χάσω όλα αυτά
αν είναι να χάσω τη χαρά
αν είναι να χάσω τον έρωτα
την ζωή
ας γίνει εδώ
στη παραλία…