μια υπόγεια ροή την ημέρα του ευαγγελισμού
…η προσευχή μου εκφέρεται
και μέσα στην εκκλησία και απ έξω!
το πρόσωπό μου και οι εκφράσεις του – συνοδεύουν
την γλώσσα του σώματός μου
στην εκφορά των μηνυμάτων του λόγου μου!
κατάνυξη – συγκίνηση – σεβασμός – καλοσύνη
συναισθήματα που ακολουθούν – μια υπόγεια ροή
που εκφέρεται και με το βλέμμα μου!
προσευχή από μέσα μου!
προσευχή από έξω μου!
σήμερα ύψωσα το βλέμμα μου
και σαν να είδα την προσευχή ενός παιδιού
πάνω στο καμπαναριό της εκκλησίας
και αναρωτήθηκα:
πολυμήχανο παιδί – πως κατάφερες – να πεις
την προσευχή σου διαμέσου των τραγουδιών
που απαγγέλουν οι καμπάνες;
και τότε σαν θαύμα – ταυτίστηκε η προσευχή μου
με εκείνη του παιδιού – με τις καμπάνες – με το βλέμμα μου!
τότε ήταν που οι χτύποι της καρδιάς μου – συντονίστηκαν
τότε ήταν που μια αίσθηση ανακούφισης – με κατέλαβε!
τότε ήταν που μου δημιουργήθηκε η βεβαιότητα
ότι η προσευχή μου άγγιξε
την εκκλησία – τις καμπάνες – τις εικόνες – τις ψαλμωδίες!
και αυτό μου άρεσε…