…στο νησί άκουσα:
μη μιλάς εσύ δεν ξέρεις δεν είσαι από εδώ!
σκέφτηκα το τσιγάρο στα χείλη του καπνιστή
μόνον αυτός ξέρει
ιδιοκτησία της γνώσης της γης της προκαταλήψεως!
μου αρέσει να κάθομαι στο γεμάτο καφενείο
και να γράφω μόνον εγώ
είναι μια μορφή ιδιοκτησίας
στο τραπέζι απέναντί μου κρυφακούω
τρεις κοπέλες και ένας άντρας κάποια στιγμή
εξομολογείται:
«φοβάμαι να ανέβω επάνω»
και εκείνες γελάσανε
μια από αυτές που κάπνιζε
τράβηξε μια βαθιά
και κοίταξε ψηλά αφηρημένα
αργότερα είπε – το παράκανες
κουβέντες για μια εταιρία αποφάνθηκα!
πήρα το αυτί μου μακριά από εκεί
και συντονίστηκα στην κραυγή της νύχτας
όλοι συνυπάρχουμε είπε
μιλάω και ξέρω κάποια λίγα και μικρά έγραψα
κι αυτό με κάνει να αισθάνομαι καλά!
ιδεοληψίες αγαπητέ μου θαμώνα
του καφενείου
ο δρόμος της νύχτας είναι κτήνος
και αιμορραγεί ημερολόγια…
