…τους Genesis τους γνώρισα από τον φίλο μου τον Σπύρο!
συνήθιζα να πηγαίνω σπίτι του και να ακούμε μουσική
είχε ένα ωραίο στερεοφωνικό και η μητέρα του
έκλεινε την πόρτα και δεν παραπονέθηκε ποτέ!
για κάποιο χρονικό διάστημα γίνανε οι αγαπημένοι μου
μετά έφυγε ο peter Gabriel και έφυγα και εγώ!
όταν πήγα φαντάρος είχα μακριά μαλλιά μέχρι τον ώμο
και όταν κάθισα στην καρέκλα του στρατιώτη κουρέα
του ζήτησα να μου δώσει μια με την ηλεκτρική μηχανή
ακριβώς στο κέντρο για να κοιταχτώ στον καθρέφτη
και να δω αν μοιάζω με τον Gabriel έστω για δευτερόλεπτα!
αυτή η εικόνα μου στον καθρέφτη με συνόδεψε
στα καψώνια που δέχτηκα και που τα υπέφερα στωικά
εξ αιτίας της!
σήμερα παρακολουθώ το βίντεο και πιστεύω ότι είναι
το καλύτερο τους τραγούδι και είναι από εκείνα τα τραγούδια
που μου αρέσουν πιο πολύ στην live εκτέλεση τους!
το τραγούδι το αφιερώνω σε όλους τους μαυροσκούφηδες…