…πολλά καλοκαιρινά βράδια μαζευόμασταν
στην πλατεία του μαχαραγιά έξω από το σπίτι του Χάρη
με ένα μπουκάλι γάλα γυάλινο ΕΒΓΑ και ένα πακετάκι
μπισκότα Μιράντα ρεφενέ από το ζαχαροπλαστείο
περιμένοντας να ακούσουμε από ένα μικρό ραδιοκασετόφωνο
πότε τον θείο Νώντα και την εκπομπή του στο τρίτο πρόγραμμα
«πέτρα που κυλάει χόρτα δεν μαζεύει»
και πότε τον αμερικάνο από τη βάση του ελληνικού!
εκεί ήταν που άκουσα για πρώτη φορά ότι το τραγούδι
αυτό ήταν ένα από εκείνα που ταυτίστηκαν οι νέοι στην
Αμερική ενάντια στο πόλεμο του Βιετνάμ!
μας άρεσε ο θεός Νώντας και τον έχουμε δει live δύο φορές!
ήταν τότε στο Λυκαβηττό που αγόρασα δύο κασέτες από τον
Τζιμάκο και που τις έχασα στην MELODY!
όμως αυτό είναι άλλο κρασί και άλλο τραγούδι!
το τραγούδι το αφιερώνω εξαιρετικά στον θείο Νώντα!…