…τον Παύλο τον γνώρισα στην Αντίπαρο το 1979. ωραίος, λεβέντης! χόρευε καμιά φορά στον Μύλο μαζί με τον Φάνη και άλλους δύο, πολύ ωραίο χασάπικο. ήταν ο καημός για πολλές υποψήφιες νύφες στο νησί. αυτός όμως τους την έσκασε. όταν πήγε φαντάρος, γύρισε με μια κοπελιά από εκείνα τα μέρη. την παντρεύτηκε και ο καημός μετατράπηκε αναλόγως. είτε σε ζηλοφθονία είτε σε βουβό πόνο για κάποιες από τις υποψήφιες. αργότερα έγινε ξενοδόχος.
κάποια στιγμή πριν πολλά χρόνια, αποφάσισε να κερδίσει τη ζωή του με μια πιτσαρία στο λιμάνι. πήγα τον βρήκα και του ζήτησα να δουλέψω μαζί του, ως βοηθός του στο σερβίρισμα των πελατών. στην κουζίνα τον βοηθούσαν δύο άτομα εκ των οποίων η μια ήταν η μητέρα του, που σημειωτέον είχε βοηθήσει τον αδελφό του τον Γιώργο κάποια χρόνια πριν. σε αυτή του την προσπάθεια η μητέρα του ήταν παρών. στη φούρια της δουλειάς, κάποια στιγμή, ύψωσε τον τόνο της φωνής του στη μητέρα του για μια καθηστερημένη σαλάτα. εκείνη τον κοίταξε με ένα πολύ γλυκό βλέμμα, δεν είπε τίποτε και βάλθηκε να ετοιμάζει την σαλάτα. δεν τον συγχώρεσα ποτέ, για αυτή του την τοποθέτηση απέναντι στη μητέρα του.
για εμένα η συγκεκριμένη ημέρα, ήταν η επέτειος του θανάτου της δικής μου μητέρας. μνήμες αγαπημένες ξεπήδησαν στο μυαλό μου. η μητέρα του αυτομάτως έγινε και δική μου. αποφάσισα να σταματήσω την δουλειά. δεν του εξήγησα ποτέ το γιατί. πως θα μπορούσα άλλωστε; πως θα μπορούσα να βλέπω την μητέρα μου κουρασμένη; αδικημένη; πως θα μπορούσα να αντέξω πάλι κάτι τέτοιο;
όμως αυτή μου η πράξη έγινε αιτία να καταχωρηθώ στο μυαλό του, ως ανεύθυνος.
πολλά χρόνια μετά ξανασυναντηθήκαμε. του είπα ότι θα έφευγα από το νησί την επομένη. όμως για δικούς μου λόγους αποφάσισα να μείνω ακόμα μια μέρα.- το βράδυ συναντηθήκαμε στον Μύλο.
εγώ είμαι ο Παύλος μου είπε, όχι ο Τάκης ο παπαρδέλας.
δεν είχα το δικαίωμα να αναβάλω την αναχώρησή μου.- δεν είχα το δικαίωμα να αποχωρήσω από την συμφωνία μας.- πως θα μπορούσα να του εξηγήσω τότε; πως θα μπορούσα να του εξηγήσω για την καριέρα μου στις φαρμακευτικές εταιρίες που εργάστηκα; πως θα μπορούσα να του εξηγήσω την περηφάνια μου για τις επιτυχίες μου στην καριέρα μου;
αγαπητέ μου δεν δούλεψα για κανέναν άλλον στο νησί πέρα από εμένα, από εσένα και τον Φάνη. αγαπητέ μου δεν είχες ιδέα ποιος πραγματικά είμαι. ούτε και τώρα έχεις. ακόμα και σήμερα που γράφω τούτες τις αράδες, σε εκτιμώ όπως τότε.
σήμερα θεωρώ ότι ήρθε πλέον ο καιρός να σε συγχωρέσω και να συγχωρεθώ.
φτάνει πια με τις παρεξηγήσεις!
με εκτίμηση
βιθουρανός
10-09-2020
το τραγούδι το αφιερώνω σε σένα αγαπητέ μου και στη φαμίλια σου!
