Wislawa Szymborska,
μια σεμνή, αθόρυβη μα ξεχωριστή σε πνεύμα κι ανθρώπινη ευαισθησία ποιήτρια, χαρίζει στην Πολωνία το 1996 το βραβείο Nobel Λογοτεχνίας.
Η τιμή είναι μεγάλη, όταν ο πρόεδρος της Σουηδικής Ακαδημίας την αποκαλεί “Σύγχρονο Μότσαρτ της ποίησης”.
Η Wislawa Szymborska γεννήθηκε στο Kornik, ένα χωριό κοντά στην πόλη Poznan το έτος 1923. Οι γονείς της έφυγαν από το Kornik όταν ήταν πολύ μικρή κι εγκαταστάθηκαν στην Κρακοβία όπου η ποιήτρια μένει μέχρι και σήμερα.
Σπούδασε κοινωνιολογία, φιλολογία και φιλοσοφία στο Πανεπιστήμιο Jagellonica της Κρακοβίας, όπου γράφτηκε το 1945, αμέσως μετά την απελευθέρωση της Πολωνίας. Και ακριβώς τον ίδιο χρόνο δημοσιεύει το πρώτο της ποίημα με τίτλο “Αναζητώ τη λέξη” σε φιλολογικό περιοδικό της Κρακοβίας. Η πρώτη ποιητική συλλογή της “Γι’ αυτό ζούμε” παρουσιάστηκε το 1952, ακολούθησαν δε και άλλες ολιγοσέλιδες ποιητικές συλλογές. Το 1957 η ποιητική συλλογή “Επίκληση του Γιέτι” θεωρήθηκε σαν το ουσιώδες πέρασμα μέσα στην ποίησή της. Η ποιητική συλλογή “Αλάτι” 1962, τιμήθηκε με το κρατικό βραβείο. Άλλες ποιητικές συλλογές της είναι “Ευθυμία δίχως τέλος” 1967, “Μπορούσε να έχει” 1972, “Ο Μέγας αριθμός” 1976, “Οι άνθρωποι πάνω στη γέφυρα”1986, “Το τέλος και η αρχή” 1993.
Η Szymborska είναι ολιγογράφος, αλλά η γραφή της είναι εξαιρετικά πυκνή, έχει τιμηθεί με πολλά Πολωνικά βραβεία: Βραβείο λογοτεχνίας της Κρακοβίας 1954, Κρατικό βραβείο 1955, βραβείο Υπουργείου Πολιτισμού και Τέχνης 1963. Οι δυο πρώτες ποιητικές συλλογές της προ του 1957 κινούνται στο πνεύμα του σοσιαλιστικού ρεαλισμού. Γι’ αυτές αργότερα η ποιήτρια με την ειλικρίνεια που την χαρακτηρίζει θα πει: “Τότε πίστευα πραγματικά στις ιδέες της κομμουνιστικής ιδεολογίας, πίστευα ότι θα γεννηθεί μια νέα Πολωνία με ισότητα και καλύτερες συνθήκες ζωής, υπήρχε ο ενθουσιασμός των νέων ιδεών”.
Η Wislawa Szymborska είναι ένας σεμνός κι ευαίσθητος άνθρωπος, ποτέ δεν πρόβαλε τον εαυτό της, τα φώτα της δημοσιότητας την ενοχλούν. Ό,τι έχει να πει το λέει με την ποίησή της. Τίποτα δεν θεωρεί σαν δεδομένο, αμφισβητεί τα πάντα και πιστεύει ότι η αναζήτηση στη ζωή γεννά ερωτήματα. Αλήθειες καταρρίπτονται από την ίδια τη ζωή που γεννά άλλες κι έτσι ο κύκλος της αναζήτησης συνεχίζεται.
Η ποίησή της είναι απλή αλλά με βαθιά νοήματα. Κάθε λέξη έχει τη βαρύτητά της.
