βιθουρανός – 20.000 λεύγες υπό την θάλασσα
διάβασα στο διαδίκτυο:
Ένα από τα σημαντικότερα ινστιτούτα οικονομικών ερευνών στη Γερμανία, το DIW, προτείνει στο γερμανικό κράτος να χορηγείσει κάθε πολίτη ανεξαιρέτως 20.000 ευρώ στην αρχή της ζωής του και συγκεκριμένα με την ενηλικίωσή του, στα 18 του χρόνια, ώστε να του προσφέρει τη δυνατότητα είτε να σπουδάσει, είτε να ανοίξει δική του επιχείρηση, είτε να αποκτήσει κάποια επαγγελματική κατάρτιση, είτε ακόμη και να καταβάλει ένα τμήμα του τιμήματος για την αγορά ενός περιουσιακού στοιχείου. Όχι βέβαια για να τα σπαταλήσει.
σχολίασα:
είναι κατά την άποψή μου σίγουρο ότι το αποτέλεσμα θα ήταν ανάλογο! ένα ποσοστό θα τα κατάφερνε θετικά και ένα άλλο αρνητικά! πολλά θέματα εφάπτονται στην παιδία του χαρακτήρα δηλαδή τι βιώνει ο καθένας – πως το βιώνει και τέλος πως το εξαργυρώνει! στην ηλικία των 18 ετών είναι ένα σοβαρό θέμα για να βγουν συμπεράσματα και για αυτό φαντάζομαι η πρόταση είναι σε καθολικό επίπεδο – όλοι χωρίς καμία εξαίρεση! πολύ ωραία ιδέα για ένα κράτος και κατ επέκταση για τον μικρόκοσμο της κάθε οικογένειας! υπόθεση που θα μπορούσε να στηριχθεί όλη αυτή η κατάσταση στο μέλλον και πως το πάθημα θα γινόταν μάθημα!
δεν θέλω να φανταστώ τι θα γινόταν αν κάτι τέτοιο συνέβαινε και εδώ στην Ελλάδα! το μόνο που μπορώ να πω είναι ότι η ελευθερία είναι αυτή που επεξεργάζεται σωστά τις αποφάσεις! ο καθένας γνωρίζει τι συμβαίνει μέσα στην οικογένειά του και τι περιμένει ή τι θα περίμενε!
κατά τη γνώμη μου τα 200 χρόνια ελευθερίας μας δεν είναι ακόμα αρκετά για να εξαλειφθεί σε ικανοποιητικό ποσοστό η θέση «να πεθάνει η κατσίκα του γείτονα»!
υποστηρίζω – ο αναμάρτητος πρώτος τον λίθον βαλέτω!
το βλέπω συνεχώς εδώ στο νησί που ζω!
στο καλάθι της νοικοκυράς που δεν είναι η πρώτη επιλογή της τα ντόπια προϊόντα!
στα μαγαζιά στην εστίαση τα ίδια και χειρότερα!
ναι υπάρχουν εξαιρέσεις που απλά επιβεβαιώνουν τον κανόνα!
Λαλάκης ο εισαγόμενος – το Ελληνικό θέατρο του παραλόγου!
Φριτς ο εξαγόμενος – η Γερμανική θεωρία των πραγμάτων!
αυτά…
υγ. δεν ξέρω αν υπάρχει ακόμα η θέληση να κρατήσει κάποιος μια καλή Ελληνική επιχείρηση και να μην την πουλήσει σε ξένα κεφάλαια όπως έγινε πρόσφατα με την APIVITA – αλλά ο πόλεμος σε τούτα τα χώματα – εκ των έσω χάνεται όπως χάθηκε και στο παρελθόν! Καποδίστρια με ακούς;