διάβασα στο διαδίκτυο:
Live μπινελίκι από εργαζόμενο στην ΕΡΤ!
Η ρεπόρτερ σταμάτησε έναν νεαρό για να πει μερικές κουβέντες, μόνο που εκείνος όταν συνειδητοποίησε από ποιο κανάλι ήταν, έδειξε τα… γαλλικά που γνωρίζει.
«Μόλις σχόλασα και πηγαίνω να πάρω το μετρό», είπε αρχικά και όταν είδε το μικρόφωνο με το σήμα της ΕΡΤ έριξε ένα μπινελίκι, με την ρεπόρτερ να αντιδρά ψύχραιμα λέγοντας: «Την καλημέρα μας και στο Luben».
σχολίασα με ποίημα:
βιθουρανός – η βεβαιότητα της απόστασης για το luben
…κοίτα με τι ασχολούμαστε – εγώ
οι διπλανοί μου ο συνεπιβάτης μου στο τρένο
και όλο το γίγνεσθαι της καθημερινότητας!
πόσο κοστίζει ο χρόνος στο γυαλί;
να μας το πουν οι διαφημιστές και κατόπιν
οι Παρθενώνες και τα Ερέχθεια
που έβγαλαν κάλους στη γλώσσα
για να μας σπουδάσουν όμορφα και ωραία!
σε ερωτήσεις τέτοιου είδους – απάντηση
είναι η παγωμένη οθόνη μου
είναι τα παγωμένα πλήκτρα μου
είναι το κοκαλωμένο ποντίκι μου
όμως – εκεί μέσα βαθιά στον επεξεργαστή μου
μια φλογίτσα σιγοκαίει και απαντάει:
φταίει που πάντοτε βιάζεται η αναπαρθένευση
φταίει που πάντοτε φτάνει αργά η διάθεση…
https://www.e-radio.gr/post/224974/gme-live-mpineliki-apo-ergazomeno-stin-ert