από ανάρτηση του Κώστα Δανούση
ΤΟ ΤΙΜΗΜΑ ΤΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ…
Τα συμπαθέστατα αυτά τετράποδα (ανέβασε φωτογραφία με γουρούνια) δεν διάβασαν ποτέ T.S. Eliot. James Joyce ή Marcel Proust, πλην αυτό δεν τα εμπόδισε να φάνε, να παχύνουν, να αναπαραχθούν! Ίσως –αν μπορούσαν να διαβάσουν- να ήταν περισσότερο δυστυχισμένα, χωρίς προβληματισμούς, υπαρξιακές αγωνίες και πάθη! Ηθικόν δίδαγμα: Αφήστε τους ανθρώπους απαίδευτους! Θα είναι ευτυχέστεροι! Τα είπαν εξάλλου και ο Jean Jacques Rousseau και ο μακαρίτης ο Sigmund Freud (Ο πολιτισμός πηγή δυστυχίας)!!!
σχολίασα:
…έρχεται κάποια στιγμή που θέλεις να ξεφύγεις
έρχεται εκείνη η ώρα που ψάχνεις για άλλοθι
έρχεται και χάνεται η παρηγοριά από μέσα σου
έρχεται όλη η σοφία σου να εκφράσει και το ανάποδο
έρχεται το τελευταίο σκαλοπάτι να φωνάξει παρών
έρχεται η βαρυγκώμια να καλύψει όλα τα κενά
ώσπου σαν από μηχανής θεός
η φρόνηση κάνει την εμφάνισή της
και ιστορεί – άνθρωπος αγράμματος ξύλο απελέκητο!
βιθουρανός:
απόφθεγμα – η σκιά της αντίστασης
…η επαναστροφή στα θέλω
είναι η σκιά της αντίστασης
κατά της αρνητικής κουλτούρας!
είναι η φωτεινή πλευρά
της τέχνης του λόγου μας…
Ο μορφωμένος διαφέρει από τον αμόρφωτο όσο ο ζωντανός από τον νεκρό – Αριστοτέλης
