λέει ο Τσόκλης
…περισσότερο από τα προτερήματα
με ενδιαφέρουν τα ελαττώματα των ανθρώπων
γιατί τα θεωρώ ουσιαστικά τους χαρακτηριστικά
που όταν βρουν το κατάλληλο έδαφος
μετατρέπονται σε προσόντα!
εξάλλου, αυτό που η κοινωνία θεωρεί ελάττωμα
είναι συχνά – εκείνο που της αντιστέκεται
αυτό δηλαδή που αμφισβητεί τους κανόνες και τις αξίες της
αυτό που προσπαθεί να την αλλάξει!
όταν ο διαφορετικός αυτός άνθρωπος νικηθεί
καταλήγει στο περιθώριο – στο τρελοκομείο ή στη φυλακή
όταν νικήσει – μετατρέπεται αυτομάτως σε πρωτοπόρο
σε ήρωα ή σε ιστορικό πρόσωπο…

λέει ο βιθουρανός
…εικόνα και ήχος με προκαλούν να σερφάρω
ατελείωτος βυθουρανός να είναι

τον βλέπω στη στενόμακρη οθόνη μου
που γράφω επάνω της
με το πληκτρολόγιό μου
με τα δάχτυλά μου
κάτω από τον σιωπηλό κίνδυνο των ματιών μου
σάμπως να τριγυρνώ μέσα σε μια ζάλη
σάμπως να κολυμπώ σε μια θάλασσα από επιλογές
μέσα μου μια κρυφή επικοινωνία
ανεβαίνει – κατεβαίνει και αλλάζει
στολίζουν τα δάχτυλά μου – αιτίες
πάνω τους κάθομαι καθημερνά
αιτίες και αποτελέσματα που φαίνονται κίβδηλα
ενώ εγώ – πάντα γνωστικός και βολικός
αποδέχομαι τη φυγή!
γιατί τάχα το ανείπωτο μπορεί και διαμορφώνεται
μπροστά μου; στην οθόνη μου;
γιατί τάχα μπορώ και ταξιδεύω στις
παγκόσμιες σκέψεις και αναφορές;
γιατί τάχα έμαθα να βλέπω τη μουσική
αντί να την ακούω;
ατέλειωτες διαφημίσεις
ατέλειωτες διαφημίσεις
ατελείωτη απορία της αναλογικής σκέψης μου
σε ένα digital ταξίδι μέσα στο βυθουρανό μου!

αναρωτιέμαι:
αυτός είναι ο ύπνος της γλώσσας μου;
πού αποθηκεύονται τα λόγια μου άραγε;
στο σύννεφο;
ας είναι!!!
κάθε εποχή με τα δικά της…