η τριλογία της Τρίτης (με μια μέρα καθυστέρηση)
( αποσπάσματα από τα παλιόπαιδα τα ατίθασα)
…να τα λέμε όπως είναι!
έτος γεννήσεως 1932 και το σπίτι καλό
και ο μπαμπάς του να καμαρώνει
«μα να δείτε ένα έξυπνο – τον άτιμο παίζει το μάτι του
και λες θα μιλήσει)
στους δεκατρείς μήνους απάνω είπε «μπα»
στους δέκα οχτώ είπε και τ` άλλο «μπα»
στους εικοσιδυό μηνών κατάφερε και τα κόλλησε
και έγινε όλο ομού «μπαμπά»
κι γέρος ήτανε πια να τα κάνει πάνω του!
το λοιπόν η μαμά του – μάλιστα ρε μάγκες μη γελάτε «Μαμά»
ήτανε κόρη γιατρού που πέθανε από ανευρισμόν του
στομάχου – που την είχε ανακαλύψει αδερφέ μου
αυτήν την ορολογία και την έλεγε με καμάρι
διότι ο ανευρυσμός του στομάχου είναι αρρώστια πολύ
αριστοκρατικιά και δεν είναι σαν τις άλλες:
συκώτια και φυματίωση – το λοιπόν η μαμά του φαγώθηκε!
- να μάθει ξένες γλώσσες το παιδί
ο μπαμπάς κατιών Αλβανών δεν ήθελε – και αυτός που ήξερε
αρβανίτικα μια χαρά «τσι μπιν; μιρ» «εκ του μοι» Ε; τι κέρδισε;
επειδής όμως τα πάντα γίνεται ότι θέλει η μαμά
τον στρώσανε τον μόρτη στο γαλλικό! - του αλε κανίφ;
- ναι ρε μη γελάτε – έτσι είναι τα γαλλικά!
σχολιάζω:
απόσπασμα από το κεφάλαιο
«ο Ζαφείρης – ευγενικό παιδί»
καταπληκτικός Τσιφόρος – ότι πρέπει
για τις τρίτες με τα γαλλικά και το πιάνο – τα του στομάχου τα δρώμενα
και τα νευράκια του καντηλανάφτη – Κυρίες και Κύριοι
η συνέχεια επί του βιβλιοπωλείου…
vithuranos.com