…όσο πιο αδυσώπητα ο κόσμος κυβερνάται
με τον πάντοτε ίδιο τρόπο
τόσο πιο εύκολα τα υποτυπώδη ίχνη
του μερικού ως του άμεσου
συγχέονται με την συγκεκριμένη πραγματικότητα
ενώ το τυχαίο είναι
το εκμαγείο της αφηρημένης αναγκαιότητας…
διάβασα στο διαδίκτυο:
…σε συζήτηση παρέας είπα ότι
ο αγαπημένος μου Ιταλός σκηνοθέτης είναι ο Φελίνι!
σχολιάσανε ότι είναι κρίμα που χάθηκε μετά το
«μπράβο Ρούλα»…