το δεύτερο μου πάρτι
…ο Παντελής ήταν συμμαθητής μου
ωραίος έξυπνος μελαχρινός και είχε ερασιτεχνικό σταθμό μαζί
με τον αδελφό του τον Γιώργο!
ο Γιώργος ήταν τρία χρόνια μεγαλύτερός μου
και είχε πολλούς δίσκους!
ο λαμπάτος σταθμός ήταν στην ταράτσα του διώροφου
σπιτιού τους στην Ανθούπολη λίγο πάνω από τη δεύτερη
πλατεία!
το καλοκαίρι του 72 συνήθιζα να πηγαίνω τα
απογεύματα στην ταράτσα του Παντελή για να ακούω τις
μουσικές του σταθμού αλλά και τις συζητήσεις σχετικά με τους
τραγουδιστές και τα συγκροτήματα!
αυτός ήταν ο πρώτος λόγος – ο δεύτερος ήταν η Ελένη!
ο Παντελής τα είχε με την Μία και που ήταν φίλη κολλητή με
την Ελένη και που είχε πει στην Μία ότι της άρεσα αλλά ο
μπαμπάς της ήταν πολύ αυστηρός και βλάχος και όχι σαν της
μίας που ήταν καλός και ευγενικός!
κανονίσαμε να βρεθούμε και οι τέσσερις στην εκκλησία μια
Κυριακή πρωί και κατόπιν θα πηγαίναμε μια βόλτα όλοι μαζί
στα πέριξ!
εκείνη την Κυριακή πήγα πρωί-πρωί στην εκκλησία αλλά
εκείνη δεν ήρθε!
προσπαθούσαμε να βρεθούμε αλλά ήταν ακατόρθωτο
εν τω μεταξύ είχα αρχίσει να περνάω έξω από το σπίτι της
και καλά αδιάφορα μη τυχόν και βρεθούμε!
τίποτε!
άρχισα να παίρνω τηλέφωνο μη τυχόν και το σηκώσει εκείνη
τίποτε!
πήγαινα και στηνόμουν έξω από την πόρτα του σχολείου
μήπως και γίνει κάτι
τίποτε
ερχόταν ο παππούς της και την έπαιρνε με το
αυτοκίνητο – εξ ίσου αυστηρός βλάχος!
άρχισα να περνάω και τα βράδια έξω από το σπίτι της
σφυρίζοντας – έτσι για να δείξω αμείωτο ενδιαφέρον !
πάλι τίποτε!
στο τέλος είχα γίνει ανέκδοτο – ο Τάκης με το φάντασμα!
μέχρι που ο Γιώργος ανακοίνωσε ότι θα έκανε πάρτι στην
ταράτσα!
ωραία αφορμή για να βρεθούμε!
θα ερχόταν λέει με έναν εξάδελφό της φαντάρο!
ετοιμάστηκα για άλλο ένα τίποτε – τουλάχιστον θα περίμενα
με μια μπυρίτσα στο χέρι – όχι σαν τις προηγούμενες φορές
που έμενα με το πουλί στο χέρι!
με παρακολουθούσαν όλοι γιατί το ανέκδοτο με το φάντασμα
είχε κυκλοφορήσει και μέσα από τις εκπομπές του σταθμού!
το τι καζούρα έπεφτε με τις αφιερώσεις ήταν απερίγραπτο και
κάθε τόσο όλο και κάτι νέο έβγαινε στον αέρα του
ραδιοφωνικού σταθμού sympathy!
περίμενα – περίμενα και τελικά ήρθε!
μας παρακολουθούσε όλη η ταράτσα – έλα μαζί μου της είπα –
και μπήκαμε μέσα στο πλυσταριό που ο Γιώργος έκανε
πρόγραμμα για το πάρτι και το σταθμό!
μόλις μπήκαμε μέσα όρμησε επάνω μου κρεμάστηκε από το
λαιμό μου και άρχισε να με φιλάει σαν τρελή!
όλοι πέρασαν να μας δουν για λίγο στα κρυφά – με σιγανά
γελάκια – και σχόλια στραβά και ίσια!
φιλιόμασταν και χαϊδευόμασταν δύο ώρες συνεχώς μέχρι τις
δώδεκα που ήρθε ο φαντάρος να την πάρει να φύγουνε!
γύρισα σπίτι και η αδελφή μου – δεν είχε έρθει στο πάρτι – με
ρώτησε: πως είσαι έτσι; τι πάθανε τα χείλια σου;
πήγα στο καθρέφτη και έμεινα άφωνος από δυό
χείλια κατακόκκινα και πρησμένα – ταυτόχρονα σκέφτηκα τις
εξηγήσεις που έπρεπε να δώσει εκείνη!
ωραία σκέφτηκα – μπήκε το νερό στο αυλάκι – θα δείξει είτε η
κουραστική μονοτονία του παρελθόντος είτε η ευπρόσδεκτη
αλλαγή!
πάλι τίποτε
ξαναγυρίσαμε στα ίδια!
ώσπου ένα μήνα αργότερα – ο μπαμπάς της που ήταν
στρατιωτικός – πήρε μετάθεση για τον Βόλο και χαθήκαμε!
όλα τα τίποτε μαζεμένα σε ένα πάρτι!…
υ.γ.
αφιερώνω το τραγούδι στα προηγούμενα και στα επόμενα πάρτι μου