vithuranos – Einstein and Marilyn 2
…είκοσι δύο χιλιάδες ημέρες
πάνω στην γλυκύτατη φωτογραφία!
ακινητοποιημένοι το προσωρινό δεν αφαίρεσε
τίποτε από τα αρχικά μου
παιδί – χαρά – νάζι
η σκόνη μόνον
από εκείνο που αναζητούσα τότε
με βρήκε αναποφάσιστη ξανά!
δυσκολεύεσαι να απαρνηθείς μου είπε
δεν γίνεται να μην κρατήσεις το τέλος ως δίλημμα
έχεις μνήμες – εμπειρίες και σε εκείνη τη γωνία
υπάρχει ο νόμος της λήθης!
ξέρεις; – του είπα
έχεις γεμίσει όλα μου τα επακόλουθα της δίψας
έχεις κρεμάσει την άνοιξή μου
σκονισμένη από τα χείλη της κούρασης
πάρτο αλλιώς γιατί εγώ – να ξέρεις
θα προλάβω να ρίξω ακόμα μια βουτιά
έξω από τις σκιές που κέντησες
δίπλα μου και εμπρός μου!
αυτό το ύποπτο χαμόγελο της φωτογραφίας
με οδηγεί
ώστε να ξεκρεμάσω τη ζωή ελεύθερη
και να σε αποχαιρετήσω έστω για μια φορά
κοιτάζοντάς και δακρύζοντας
είπε αυτός!
όχι μη μου το κάνεις αυτό – είπε εκείνη
και εγώ θα μεταμορφωθώ
σε ανύμφευτη παραγγελία του δωρίζειν
για να με ταξιδεύεις εσύ όπως θέλεις
αρκεί να υπάρχω
ρεζίλι με κάνεις αλλά να ξέρεις ότι
με αγάπη θα δωρίσω αυτή τη φωτογραφία
στον επόμενο διαθέσιμο σταθμό
την εναπομεινάντων συναισθημάτων μου
υπολόγισε επίσης τώρα και τους νεκρούς
και άφησε χώρο στην απόλαυση και στη διάθεση!…
English
vithuranos – Einstein and Marilyn 2
…twenty-two thousand days
on the sweetest photograph!
immobilized the temporary did not remove
anything from my initials
child – joy – Nazi
the dust only
from what I was looking for then
found me undecided again!
you have difficulty giving up he told me
you cannot not keep the end as a dilemma
you have memories – experiences and in that corner
there is the law of forgetting!
you know? – I told her
you have filled all my thirsty aftermath
you have hung my spring
dusted by the lips of fatigue
take it otherwise because I – you know
I will manage to take another dive
outside the shadows you have carved
next to me and in front of me
this suspicious smile of the photograph
leads me
so that I may hang life free
and bid you farewell at least once
looking and weeping!
no don’t do this to me – she told me
and I will transform
into a single order of the gift
so that you may travel me as you wish
as long as I exist!
okay – I told her
you are embarrassing me but know that
with love I will donate this photo
to the next available station
of my remaining feelings
also count the dead now
and leave room for enjoyment and mood!…
Francais
vithuranos – Einstein and Marilyn 2
…vingt-deux mille jours
sur la plus douce des photos !
immobilisée, l’éphémère n’a rien effacé
de mes initiales
enfant – joie – nazie
la poussière seulement
de ce que je cherchais alors
me retrouvant indécise !
Tu as du mal à abandonner, m’a-t-il dit
tu ne peux pas t’empêcher de garder la fin comme un dilemme
tu as des souvenirs – des expériences et dans ce coin
il y a la loi de l’oubli !
Tu sais ? – lui ai-je dit
tu as comblé toute ma soif après la mort
tu as suspendu mon printemps
dépoussiéré par les lèvres de la fatigue
vois les choses autrement car moi – tu sais
je réussirai à plonger à nouveau
hors des ombres que tu as sculptées
à côté de moi et devant moi
ce sourire suspect de la photo
me guide
afin que je puisse suspendre la vie libre
et te dire adieu au moins une fois
en regardant et en pleurant ! Non, ne me fais pas ça ! – m’a-t-elle dit.
Et je me transformerai
en un seul ordre du cadeau
pour que tu puisses me parcourir à ta guise
aussi longtemps que j’existerai !
D’accord, lui ai-je dit.
Tu me gênes, mais sache que
avec amour, je donnerai cette photo
à la prochaine station disponible
de mes sentiments restants
et compte les morts maintenant
et laisse place à la joie et à l’humeur !…
larondedejoyeuse.art
vithouranos
