βιθουρανoς – δαγκωματιeς

…στην παραλία και στο beach bar
παρατηρώ τα χρώματα των μαγιό
μυρίζω τα αρώματα των αντηλιακών
δεν προσέχω τη μουσική
και δεν ενδιαφέρομαι
για club sandwiches με πατάτες!
ξεκίνησα να πιάσω κουβέντα
με μια ξαπλώστρα και με μια ψάθινη ομπρέλα
τότε πετάχτηκε και μου έκανε παρέμβαση η άμμος
άστες αυτές μου είπε
πληρωμένες εργάτριες του δήθεν είναι
εγώ έχω να σου πω τα σπουδαία
εγώ θα σου πω για την αρπαχτή
που αντάμωσε με το λιώσιμο
στον ήλιο για το μαύρισμα και για το ότι ήθελε προκύψει
εγώ θα σου πω για τη μελαγχολία της μοναξιάς
μελόδραμα τα νιάτα φίλε
αν θέλεις έλα και τη νύχτα
να σου ποζάρει το φεγγάρι
έλα να δεις την απουσία
με ζεματισμένο δέρμα
και την απειλή με ξανθό παρατημένο cocktail
για να μη σου μιλήσω για τις γόπες
μνημονεύοντας νευρικά όνειρα
να έρθεις πάλι πιωμένος μια Κυριακή
με ούζο και ρακί
και κατόπιν να γράψεις για όνειρα καλοκαιρινά
σπουδαία με χαρά
τυλιγμένα στα μονοπάτια τ` ουρανού
και τις χαράδρες του βυθού
και μη ξεχάσεις να πεις για εκείνο
που δεν έχουμε νιώσει ακόμα
κι ελπίζω κάποτε να αναστατωθεί
το νοσοκομείο του ευρώ
και να ξέρεις ότι είναι καιρός για μάτωμα
ποιο μακριά κι από το αίμα
και να ξέρεις ότι τώρα ξοδεύομαι για σένα
εγώ η άμμος που θρηνώ για τα ζευγαράκια που
λείπουν από πάνω μου, δεν κρυώνουν πάνω μου
κι ούτε ζεσταίνονται με φιλιά πια πάνω μου!
αυτά είχα να σου πω – μου είπε –
η άμμος μπροστά από το beach bar
στην παραλία !
μάζεψα τα κομμάτια μου
και πήγα στο καφενείο να παρηγορηθώ
από το μανταλάκι με το QR Code…