βιθουρανος – αυτοσαρκασμος

βιθουρανός – αυτοσαρκασμός

…είμαι τυχαίος επαναστάτης
του παραμυθιού και της απάτης
διαδικτύου φανοστάτης
αναλγησίας μάρτης
αλλά και χάρτης
φωνή δεν έχω
όπου μου λένε τρέχω
από ψυχή απέχω
από καρδιά προσέχω
αηδία για να βρέχω!

είμαι τυχαίος μεταπράτης
του ευρώ επαναστάτης
νοημάτων νεκροθάφτης
της πλάκας δημοκράτης
η σιωπή μου αχανής
στα πιστεύω ημιθανής
στην αλήθεια αδαής
της πάλης αδρανής

βραχνή ανάσα η φωνή μου
παρείσακτη και σκάρτη η βολή μου
φοράω αστέρια στη στολή μου
σκανδάλη τρίχες η πλοκή μου

στα σκοτεινά της πολιτείας
είμαι κρασί της δυστυχίας
είμαι φιλί της αμαρτίας
πικρό κομμάτι ιστορίας

έχω σιχαθεί τον εαυτό μου
στις τράπεζες το μερτικό μου
στο γκρεμό το ηθικό μου
άχρηστος αφρός το λεξικό μου

μια αλλαγή προσμένω ηθική
σωστή δημοκρατία θρυλική
να δώσω αίμα και ορμή
και του μυαλού τη μυστική ροή

κι εκεί στο δρόμο το μακρύ
νάρθει αγάπη φανερή
νάρθει το χάδι κι η στοργή
κι από το χέρι να με πάρει
για της χαράς και της ζωής τη χάρη
ν αλλάξω τρόπους και βιολί
να ζήσω λέυτερο πουλί
νάσται και σεις μαζί μου
στον ήλιο στη γιορτή μου
δεν έχει τέλος η κακία
είναι ανίκητη η βλακεία
πως έφτιαξα φριχτή πορεία
αβάσταχτα πολιτικά φορτία
άστοχου μυαλού η αδικία
κόμματα οφίτσια και νόμοι
και του κοινού η γνώμη
έβαλα τα χέρια μου
και έβγαλα τα μάτια μου
οργανωθήκαν τα γινάτια μου
επιτέλους η μιζέρια μου
μαζεύει τα κομμάτια μου

σήκω ψυχή μου δώσε ρεύμα
ξέρεις ποτέ δεν είναι αργά
να δεις να μπεις στο πνεύμα
μες της χαράς σου τα φτερά

άσε μας καημένε
γεροπαραλυμένε
τα ίδια όλοι λένε
τι να μάθουνε οι σκλάβοι
κουτόχορτο πρωί και βράδυ
βολικό είναι το σκοτάδι

τι δεν καταλαβαίνεις;
μια ζωή ξεπλένης…

vithuranos – self-sarcasm

…i am an accidental rebel
of fairy tales and fraud
of the internet, a beacon
of pain, a martyr
but also a map
I have no voice
where they tell me to run
from soul I abstain
from heart I pay attention
disgust to get wet!

I am an accidental copyist
of the euro, a revolutionary
of meanings, a gravedigger
of the plate, a democrat
my silence is vast
in my beliefs, half-dead
in the truth, ignorant
of the struggle, inactive

my voice is a breath of air
my shot is a nuisance and a waste
I wear stars on my uniform
my hair is a scandal

in the darkness of the state
I am the wine of misery
I am the kiss of sin
a bitter piece of history

I have become disgusted with myself
in the banks my share
on the cliff my morals
useless foam my dictionary

a change I expect moral
a correct democracy legendary
to give blood and momentum
and the secret flow of the mind

and there on the long road
comes apparent love
comes caress and affection
and take me by the hand
for the grace of joy and life
to change my ways and violin
to live a freer bird
and you too stand with me
in the sun at my celebration
there is no end to evil
is invincible stupidity
how I have created a terrible course
unbearable political burdens
of a misguided mind
party offices and laws
and public opinion
I put my hands
and I took out my eyes
my limbs were organized
at last my misery
is picking up my pieces

rise up my soul, give me power
you know it is never too late
to see you enter the spirit
in your joy

leave us poor
old paralyzed
everyone says the same
what should slaves learn
early morning and night
darkness is convenient

what don’t you understand?
a life of washing away…

Vithuranos – auto-sarcasme

…je suis un rebelle malgré moi
des contes de fées et des impostures
d’Internet, un phare
de la douleur, un martyr
mais aussi une carte
Je n’ai pas de voix
là où l’on me dit de fuir
de l’âme, je m’abstiens
du cœur, je suis attentif
dégoûté de me mouiller !

Je suis un copiste accidentel
de l’euro, un révolutionnaire
des significations, un fossoyeur
de l’assiette, un démocrate
mon silence est immense
dans mes convictions, à moitié mort
dans la vérité, ignorant
de la lutte, inactif
ma voix est un souffle d’air
mon tir est une nuisance et un gaspillage
je porte des étoiles sur mon uniforme
mes cheveux sont un scandale

dans les ténèbres de l’État
je suis le vin de la misère
je suis le baiser du péché
un morceau amer d’histoire
je suis dégoûté de moi-même
dans les banques, ma part
sur la falaise, ma morale
écume inutile, mon dictionnaire
un changement, j’attends une morale
une démocratie correcte, légendaire
donner du sang et de l’élan
et le flux secret de l’esprit

et là, sur la longue route
arrive l’amour apparent
arrivent la caresse et l’affection
et prends-moi par la main
pour la grâce de la joie et de la vie
pour changer mes voies et mon violon
pour vivre comme un oiseau plus libre
et toi aussi, tu te tiens à mes côtés
au soleil, à ma célébration
là Le mal est sans fin
La stupidité est invincible
J’ai tracé une voie terrible
Fardeaux politiques insupportables
D’un esprit égaré
Les postes et les lois du parti
Et l’opinion publique

J’ai mis mes mains
et j’ai ouvert les yeux
Mes membres étaient organisés
Enfin, ma misère
Relève-toi, mon âme, donne-moi du pouvoir
Tu sais qu’il n’est jamais trop tard
Pour te voir entrer dans l’esprit
Dans ta joie
Laisse-nous pauvres
Vieux paralysés
Tout le monde dit la même chose
Que devraient apprendre les esclaves
Tôt le matin et le soir
L’obscurité est pratique

Qu’est-ce que tu ne comprends pas ?
Une vie à se laver…